'Ο,τι λάμπει δεν είναι χρυσός

Ο αμφίδρομος κύκλος επιρροής

Οι επιχειρήσεις ζητούν συχνά αυτό που γνωρίζουν, όχι αυτό που χρειάζονται.
Οι marketeers συχνά προσφέρουν αυτό που πουλάει πιο γρήγορα, όχι αυτό που έχει βάθος.
Και ο αλγόριθμος ενισχύει ό,τι παράγει engagement, όχι γνώση.

Το αποτέλεσμα θα έλεγα είναι σαν ένα "οικοσύστημα" που δεν βασίζεται στη στρατηγική αλλά στην εντύπωση.
Γι’ αυτό βλέπουμε τόσο πολύ περιεχόμενο που μοιάζει περισσότερο με life coaching, quotes και viral πληροφορίες παρά με πραγματικό marketing.

Γιατί αυτά “δουλεύουν”;

Όχι γιατί έχουν αξία αλλά γιατί είναι εύκολα.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος θα επιλέξει πάντα το μονοπάτι με τη μικρότερη αντίσταση:

• την πληροφορία που δεν μας δυσκολεύει,

• που δεν απαιτεί μελέτη,

• που επιβεβαιώνει όσα ήδη πιστεύουμε,

• που μας δίνει dopamine με τον πιο απλό τρόπο.

Και φυσικά, το υψηλό engagement εντυπωσιάζει.
Πολλοί επιχειρηματίες σκέφτονται:
«Αφού έχει τόσα likes, θα ξέρει τι κάνει.»

Όμως δεν είναι έτσι.
Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός. Και ό,τι έχει engagement δεν έχει απαραίτητα αξία.

Ο επιχειρηματίας συχνά επιλέγει με λάθος κριτήριο

Εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα:

1. Ο επιχειρηματίας βλέπει likes → θεωρεί ότι αυτό σημαίνει γνώση.

2. Επιλέγει τον λάθος επαγγελματία.

3. Απογοητεύεται από την απόδοση.

4. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι “το marketing δεν δουλεύει”.

Στην πραγματικότητα όμως, η λάθος επιλογή δεν δουλεύει.
Όχι το marketing.

Και αυτή η λανθασμένη αντίληψη διαμορφώνει την αγορά, τα budgets και τις προσδοκίες από τα agencies 

Η επιχειρηματική παιδεία στην Ελλάδα: με μια βαθύτερη ματιά

Εδώ νομίζω πως βρίσκεται η ρίζα του προβλήματος και πρέπει να την προσεγγίσουμε με ειλικρίνεια:
 1) Μεγάλο μέρος της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα αναπτύχθηκε εμπειρικά, όχι συστηματικά.

Οι περισσότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις στηρίχτηκαν στη διαίσθηση, όχι στην εκπαίδευση.
Αυτό δεν είναι “κακό”, αλλά σημαίνει ότι λείπουν βασικά θεμέλια σε:

• στρατηγική marketing,

• ανάλυση δεδομένων,

• κατανόηση κόστους-απόδοσης,

• planning & forecasting.

Όταν δεν έχεις framework, είναι φυσιολογικό να αξιολογείς έναν marketer με βάση τα likes — είναι το μόνο “ορατό” KPI.
 2) Υπάρχει έλλειψη κουλτούρας measurement & accountability.

Η επιχειρηματική λογική “πόσα φέραμε για κάθε 1€ επένδυσης;” δεν έχει εδραιωθεί σε πολλές επιχειρήσεις.
Και όταν δεν υπάρχουν KPIs, ROAS, benchmarks, customer journey mapping,
ο επιχειρηματίας καταλήγει να μετράει ό,τι βλέπει πιο εύκολα:
την εικόνα, όχι την ουσία.
 3) Η αγορά δίνει έμφαση στη «γοητεία» και όχι στη διαδικασία.

Το storytelling, η εικόνα, τα quotes και ο “εκπαιδευτικός influencer” φαίνονται πιο εύκολα αντιληπτά από:

• το segmentation,

• το positioning,

• τη στρατηγική περιεχομένου,

• την ανάλυση συμπεριφοράς καταναλωτή.

Οπότε ο επιχειρηματίας φυσιολογικά έλκεται από το «απλό».
Το “γρήγορο”.
Το “χωρίς κόπο”.
Την εύκολη λύση.
 4) Δεν υπάρχει ευρεία πρόσβαση σε πραγματική εκπαίδευση πάνω στο marketing.

Πολλοί επιχειρηματίες ενημερώνονται από free content, σεμινάρια 1 ώρας και σύντομα videos, τα οποία αναπόφευκτα απλοποιούν την πραγματικότητα.

Και όταν η γνώση είναι ρηχή, οι επιλογές γίνονται με βάση το συναίσθημα, όχι τη στρατηγική.
 5) Έλλειψη χρόνου = έλλειψη βάθους στην πληροφόρηση.

Ένας επιχειρηματίας με 10 ρόλους στην πλάτη του δύσκολα θα επενδύσει 5 ώρες να καταλάβει πώς χτίζεται ένα funnel.
Θα καταλάβει όμως άμεσα ένα quote ή ένα viral video.
Οπότε πηγαίνει προς το περιεχόμενο που κατανοεί.

Και έτσι ο κύκλος διαιωνίζεται.

Και κάτι ακόμα: Αν ένας marketeer δεν μπορεί να φέρει τον αλγόριθμο με το μέρος του για τον εαυτό του…πώς θα το κάνει για τη δική σου επιχείρηση;

Αν ένας marketeer δεν μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά τη δική του ψηφιακή παρουσία, να χτίσει community, να παράγει σταθερό και στρατηγικό περιεχόμενο, και να κατανοήσει πώς λειτουργεί ο αλγόριθμος…τότε πώς θα το κάνει για μια επιχείρηση με πολλαπλάσια πολυπλοκότητα;

Όχι, ο καλός marketer δεν χρειάζεται να είναι viral.
Αλλά χρειάζεται να αποδεικνύει ότι μπορεί να δημιουργήσει:

• συνέπεια,

• καθαρό positioning,

• στρατηγική,

• engagement που βγάζει νόημα,

• περιεχόμενο που εξυπηρετεί στόχο, όχι vanity metrics.

Γιατί αν δεν μπορεί να το κάνει για τον εαυτό του,
δεν θα μπορεί να το κάνει ούτε για εσένα.

Και εκεί αρχίζει ο φαύλος κύκλος απογοήτευσης.

Έχουμε κι εμείς ευθύνη

Δεν είμαστε απλοί πάροχοι υπηρεσιών.
Με το περιεχόμενό μας διαμορφώνουμε τον κλάδο.
Τον χτίζουμε ή τον υπονομεύουμε.

Όταν παράγουμε εύκολο, “viral-friendly” περιεχόμενο για να κερδίσουμε εντύπωση,
τότε ενισχύουμε τη λανθασμένη αντίληψη ότι “marketing = ωραία posts”.

Όταν δεν εκπαιδεύουμε την αγορά,
τότε το χάσμα γνώσης μεγαλώνει.

Έχουμε ευθύνη και είναι μεγάλη.

Τι κάνουμε ως επαγγελματίες;

• Παράγουμε περιεχόμενο που εκπαιδεύει, όχι που εντυπωσιάζει.

• Δουλεύουμε με απόλυτη διαφάνεια σε στόχους και KPIs.

• Μιλάμε απλά, χωρίς buzzwords.

• Δείχνουμε case studies και διαδικασίες, όχι μόνο θεωρίες.

• Θυμίζουμε ότι likes ≠ αποτελέσματα.

• Δημιουργούμε μια αγορά πιο ώριμη, πιο ενημερωμένη και πιο απαιτητική.